Nature Reflections

De strenge winter van 2008/2009 heeft de IJsvogel-populatie in Nederland zo'n beetje gehalveerd. Afgelopen winter hebben ze het ook niet gemakkelijk gehad. Hopelijk hebben de sterke overblijvers van 2008/2009 de afgelopen winter overleefd. Lastig te zeggen daar ze gemiddeld slechts twee jaar oud worden. In ieder geval zijn ze akelig moeilijk te vinden op het moment. Dat terwijl het broedseizoen voor de deur staat. De mannetjes zijn druk aan het graven en zo nu en dan wordt er al gebaltst.

Op de stek van gisteren ontbrak het slechts aan één ding; een goede horizontale landingstak. IJsvogels geven sterk de voorkeur aan horizontaal liggende takken. Ze kunnen er lekker heen en weer lopen om positie te kiezen voor de duik op een visje en bovendien kunnen ze er beiden op zitten om elkaar wat te bewonderen met toch een klein beetje afstand tussen beiden. Toen ze gisteren uit het zicht verdwenen waren heb ik even snel een tak kunnen plaatsen. Hij is inmiddels dankbaar in gebruik genomen!

Het verloopt nu allemaal precies hetzelfde als in 2008, waar ik uitgebreid verslag van deed (zie arikelen/fauna) Ook deze IJsvogels maken gebruik van een 'rustplek' tussen de begroeing aan het water. Daar zijn ze het overgrote deel van de dag te vinden. Telkens keren ze er terug na de visvangst, de bekende visoverdracht vindt er regelmatig plaats. Ik had echter het geluk dat ze het op de verse tak 'deden'.

Vrouwtje op de tak. Weinig actie; daarom besloot ik de instellingen van de camera op optimale beeldkwaliteit in te stellen. Een laag ISO getal van 200 dus. Wegens de wisselende lichtomstandigheden koos ik voor AV (diafragmavoorkeuze) met een belichtingsconpensatie van -2/3. Zo was het witte kraagje net niet uitgebeten.

Mannetje zat een stukje verderop ...

Zonder enige aankondiging kwam het mannetje naar het vrouwtje gevlogen. Meestal gaat daar een compleet ritueel aan vooraf en heb je alle tijd om de instellingen van de camera in orde te maken voor de actie. Snel het moment gepakt met een sluitertijd van slechts 1/250 en het scherstelpunt op de verkeerde plaats. Gelukkig zaten er nog wat scherpe foto's tussen!

Vanaf deze foto is het ISO-getal even snel verhoogt naar 400 en kwam ik uit op een sluitertijd van 1/500. Nog niet al te veel, maar het ging goed.