Nature Reflections

Deze kleine Zaagbek-achtige komt redelijk schaars voor in Nederland als wintergast uit het noorden. Vooral de mannelijke variant (het gaat hier om een vrouwtje) is een zeer opvallende verschijning met witte borst, hals en kop met scherpe zwarte lijnen en zwart rond de ogen. De mannetjes hebben bovendien een fraai wit kuifje. Zo zag ik ze wel eens in de Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD) in kleine groepjes. Helaas te schuw om op dat moment te kunnen fotograferen. Deze troffen we langs de kant in een polderslootje in een dun laagje ijs. Ik twijfelde nog of het wel helemaal goed ging met deze vogel. Ze dook onder het ijs door om in een windwak haar veren te gaan poetsen. Totaal niet schuw in een heerlijk laagstaand winterzonnetje. Voor mijn gevoel was het een behoorlijk unieke gebeurtenis.

Vanuit de hand gefotografeerd met de 500mm + 1.4x converter en de nieuwe Canon 7D. Deze keer betere resultaten dan met de Kleine Zilverreigers in Zeeland. Er was mooi licht voorhanden en het ISO-getal kon tot 400 beperkt blijven met een sluitertijd van 1/500 sec en diafragma 6.3. Het was wel erg opvallend dat veel foto's bewogen waren bij deze redelijk korte sluitertijd. Dit is waarschijnlijk een gevolg van de zeer kleine pixeltjes. Op fredmiranda.com had ik hier wel eens iets over gelezen en het blijkt in de praktijk ook te kloppen. Stel je voor dat je slechts 6 pixels hebt. Dan kun je een aardige beweging maken zonder dat de pixels elkaar gaan overlappen in de beweging. De 18.000.000 pixels van de 7D worden in dit geval veel eerder door elkaar geschud. Een zeker marge is er wel wanneer je het aantal pixels terug gaat brengen naar, pak 'm beet, 10 megapixels door te down-sizen in Photoshop. Onderstaande foto's waren haarscherp, ook op 100% bekeken. Het detail in de foto's is dan werkelijk vebluffend, wat uiteraard op dit kleine formaat niet is te zien.