Nature Reflections

Aan de Oostvaardersplassen bevindt zich een Buizerd die wel heel erg tolerant is t.a.v. mensen. Bij de vogelaars en vogelfotografen is dit algemeen bekend. Op deze dag, die erg druilerig begon, besloot ik er eens een kijkje te nemen en een poging te doen om het jachtgedrag van deze vogel vast te leggen. Bovenstaande foto werd binnen 10 minuten na aankomst gemaakt. Hier landt de vogel op nog geen 3 meter naast het hoofd van een fotograaf. Ondanks het feit dat deze vogel erg bekend is in het land, waren er niet al te veel toeschouwers aanwezig.

Hier duikt hij bovenop een veldmuis. De muis wordt met de klauwen gepakt, waarna hij hem met krachtige vleugelslagen, met alles wat hij in z'n klauwen heeft, omhoog trekt uit het gras. Deze poging mislukte.

Af en toe landt hij vlak naast je. Ik moest wat achteruit met de lange telelens om dit portretje te kunnen maken. Hij landde op een afstand van nauwelijks 2 meter naast me. Dit maak je op roofvogelshows nog niet mee. Het enige wat in dit geval vermeden moet worden is dat de muizen verjaagd worden in zijn jachtgebied! Dat zou zijn jacht ernstig belemmeren. Het is voor sommigen erg verleidelijk om de vogel achterna te rennen. Niet doen! Hij komt vanzelf in de buurt. Blijven zitten; en je krijgt je kansen wel.

Op afstand in de weilanden zie je dit gedrag nooit helemaal goed. Behalve dat de Buizerd vanaf een paaltje o.i.d. de prooien in de gaten houdt, doet hij hij dit ook zittend in het gras en verplaatst af en toe een stukje.

Tussendoor moet er ook even gepoetst worden.

Waarbij hij ook prooidieren in de gaten houdt.

Tussen de bewolking kwam af en toe het zonnetje even door.

Hebbes!

Die is voor mij, geen pottekijkers gewenst. De Buizerd liep een eindje van mij vandaan nadat hij, vlak naast me, deze veldmuis greep.

Even wachten tot hij uitgebreid aan het eten was, toen ik hem voorzichtig weer kon benaderen. Zo ziet een veldmuis er van binnen uit. Al met al een zeer bijzondere ervaring. Buizerds laten zich eigenlijk nooit al te gemakkelijk benaderen en moet er gewerkt worden met schuiltentjes en andere soorten van camouflage. Sommigen zijn wat gemakkelijker dan dan de anderen, maar deze vogel slaat alles. Een zeer kundig fotograaf en vogelaar opperde dat het waarschijnlijk een vogel is uit het hoge noorden die daar nooit kennis heeft gemaakt met mensen en er het gevaar niet van inziet. Aan de andere kant zou zo'n vogel zich toch rotschrikken met al die Nederlandse kaaskoppen om zich heen. Toch verkiest hij telkens hetzelfde stukje land boven een kilometers lange dijk.

Ondertussen was het redelijk donker geworden met de zware bewolking. De toeschouwers waren verdwenen. Ik ben nog even gebleven in de overtuiging dat hij in de namiddag nog wat muizen zou gaan vangen. 's Middags was de buizerd niet al te actief geweest. Het loonde; zie de laatste 3 foto's. Bij weinig licht zijn deze foto's, vanuit de hand, met ISO 1600 gemaakt. De resultaten waren kleurloze foto's. Door ze op de max te belichten viel er nog veel uit te halen met wat nabewerkingen in Photoshop. Hoge ISO-getallen doen het dynamisch bereik ernstig kelderen. Dit maakt echter weinig uit als er toch al weinig licht voorhanden is. Dan zijn de contrasten ook niet al te hoog. De belangrijkste handeling om er wat kleur in te krijgen is de vlakke delen uit het histogram halen middels 'levels'. De RAW's zijn wat aangepast door de kleurtemperatuur wat te verhogen. Zo krijgen ze nog een klein beetje die prettige warme tint.