Nature Reflections

In Reflections van 10 maart kon ik melden dat de IJsvogels van vorig jaar nog niet terug waren in het broedgebied. Pas op 4 april waren ze er weer te vinden tot mijn grote opluchting. De strenge winter heeft immers vele slachtoffers gemaakt. Ik had toen de indruk dat hetzelfde mannetje als vorig jaar een ander vrouwtje had. Ze waren veel schuwer dan vorig jaar het geval was. Ik besloot ze met rust te laten en terug te komen wanneer ze weer wat aan mensen zijn gewend in het stedelijke gebied. Daar kwam het niet van. Ze hebben dit jaar een veel rustigere stek gekozen. Het was even zoeken en een lange tocht door de brandnetels, maar ik had ze weer gevonden. Van een afstandje hoorde ik ze naar elkaar fluiten. Even later kwamen ze vlak boven het water met z'n tweeen voorbij scheren. Het vrouwtje is dus nog niet aan het broeden. Nu pas vertonen ze het baltsgedrag van vorig jaar eind februari. Ze zijn dus veel later dit jaar. Ik wijt het aan het gebrek aan kleine visjes daar ter plaatse. Door winterse kou paaide de meeste vis een week of 6 later dit jaar. De kleine visjes zitten er nu pas aan te komen. Er zijn broedgevallen bekend waarvan nu de jongen al uit het nest komen, wellicht in gebieden waar meer stekelbaarsjes voorkomen. Die blijven lekker klein en zijn prima voer voor de jongen.

Vorig jaar heb ik duidelijk kunnen zien dat het vrouwtje de eieren pas legt wanneer zij van het mannetje minimaal eens in het half uur een visje krijgt aangeboden. Op een zeker moment weigerde zij zelfs visjes die ze kreeg aangeboden van het mannetje. Op dat moment ging ze de eieren leggen. Er is nog tijd genoeg voor twee legsels dit jaar. Zijn deze vele IJsvogels succesvol, dan is de IJsvogelpopulatie in Nederland aan het eind van dit jaar weer redelijk op peil. Het is toch gebleken dat velen de afgelopen winter niet hebben overleefd, vooral in het oosten en het zuiden van het land. Vanaf de kust tot het midden van het land lijkt de schade meegevallen te zijn. Van hen moeten we het hebben.

De nieuwe stek waar ik ze vond is ideaal voor ze. Er komt geen mens en het nest is onzichtbaar van waar dan ook. Dat moet vooral zo blijven, dus kom ik er niet meer. Ik kan me er niet onopvallend in de buurt begeven en dus is deze stek niet geschikt om er te fotograferen.

Deze foto is van begin juni vorig jaar toen de jongen een week of twee uit het ei waren. Ieder half uur verdween er een vis van dergelijk formaat in het nest. Het mannetje kwam telkens met (ruis)voorntjes aan, het vrouwtje uitsluitend met baarsjes en snoekjes. Ze hadden ieder hun eigen specialisatie wat vissen betreft.

Het vrouwtje met een baars(je) vorig jaar begin juni. Ook deze verdween in het nest. Ik heb me enorm verbaasd over het formaat vissen dat aan de jongen werden gevoerd. Het schijnt dat de kop al verteert als het staartje nog uit de snavel hangt in dit soort gevallen.