Nature Reflections

De zeeleeuwen die, luid proestend, dagelijks enkele malen voorbij komen zwemmen. Vanaf het strand gespot.

Dit zijn bepaald geen tamme dieren. Met hun tanden en hun 300 kg voor de mannetjes maximaal en 150 kilo voor de vrouwtjes kunnnen ze flink wat schade aanrichten. Dat doen ze echter niet snel, meestal komen ze uit nieuwsgierigheid even buurten of meezwemmen met de kajaks.

Porpoises, kleine dolfijnachtigen, aan het jagen op zalm. Ook weer vanaf het strand gespot.

De eerste Bultrug, of Hump , die we hebben gezien vanaf het strand. Adembenemend! Ze ademen 3 keer voordat ze een lange duik maken. De eerste keer dat ie ademde was vlak voor het strand. Te dichtbij voor een foto. De zoeker was in het geheel gevuld met zijn bruine huid. De tweede keer, deze foto, zat hij al bijna in het midden van de Strait. Dat is een dikke kilometer uit de kust. Dat zegt erg veel over de grootte van dit zoogdier. Greg noemt ze dan ook graag 'a complete schoolbus'. Ze worden tot 19 meter lang bij een gewicht van zo'n 36 ton, 36000 kilo dus! Google er eens op voor de gigantische dimensies die bij deze warmbloedige zoogdieren horen. Dan kom je jammer genoeg ook de problemen tegen waarmee de wereldpopulatie te maken heeft. Men zegt wel eens: "You have to see whales once in your life". Het is waar!!!

's Avonds na het goede eten lekker nagenieten op het strand van wat we allemaal gezien hebben die dag. Nu in afwachting van de Orka's, die meestal tegen de schemer voorbij kwamen, zoals meteen al de eerste avond. Toen kwamen ze al jagend voorbij. Sorry, daar zijn geen geschikte woorden voor te vinden en voor de foto's was het al te donker.

Het toilet bestaat er uit een houten kist met een gat aan de bovenkant. De mannen hebben het leuk aangekleed met wat prullaria. Terwijl je met je neus dicht zat te schijten, zat deze squirrel zijn dennenappeltjes af te kluiven. Heel apart. Deze natuuropname is vanaf een toilet gemaakt.

Nog een keer een indruk van de Johnstone Strait in avondlicht, met Robson Bight hier links om de hoek. In de verte nadert een vissersboot.

En daar zijn ze dan! Nadat ze een keertje waren gekeerd in de verte, kozen ze er nu voor om vlak langs ons te zwemmen. Wat een prachtige dieren!

Deze enorme orka is niet het hoofd van de familie, al zou je dat op het eerste gezicht zeggen. Een dame is altijd het hoofd van de pod. Zij bepaald de zwemroutes. Deze familie (of pod) heeft als kenmerk dat de grote heren een knik in hun rugvin hebben. Zo zijn ze altijd herkenbaar. Op televisie, in boeken en op internet hebben we ze nog vaak herkend. Alle Orka's in deze regio zijn ooit door wetenschappers gefotografeerd bij wijze van registratie. Dit boek is in het kamp aanwezig.