Nature Reflections

Voor de kust van zuid Californië liggen de Channel Islands. Deze eilanden zijn uitgeroepen tot streng beschermd natuurgebied, maar zijn voor een deel toegankelijk voor publiek. Door verschillende stromingen en bodemverloop is de zee rondom de eilanden zeer rijk aan vis. Zodoende zijn er vele zeezoogdieren en vogels te vinden die afhankelijk zijn van vis.

De meest speciale bewoner van de eilanden is de 'Island Fox'. Nergens anders komt dit kleine speciale vosje voor. Niemand weet hoe deze vos op de eilanden terecht is gekomen en/of hoe deze soort zich heeft geevolueerd tot wat hij nu is. Ze dreigden geheel te verdwijnen door predatie van een stel Golden Eagles die zich op de eilanden hadden gevestigd. Het kleine vosje (niet veel groter dan een haas) is een gemakkelijke prooi voor deze enorme vogels. De arenden zijn gevangen en elders uitgezet toen er nog maar enkele tientallen vosjes op de eilanden aanwezig waren. Voor de vosjes is een fokprogramma opgezet en in 2006 zijn er jonge vosjes uitgezet. Nu lopen er nu alweer 1000 rond op de kanaaleilanden. Wij hadden het geluk er 4 tegen te komen toen we nog maar net op Santa Cruz Island (het grootste eiland) waren gearriveerd.

Ze zijn erg lastig te fotograferen daar ze maar net boven het gras uitkomen.

Dit hadden ze daar ook nog nooit gezien, zo vertelde één van de zeer vriendelijk rangers.

Deze 'Island Fox' toonde zich een ware poser. Schuw zijn ze niet. Van mensen hebben ze niets te vrezen. In de periode van de ranchers was dit ook al zo. De ranches zijn van de eilanden verdwenen om plaats te maken voor intensief natuurherstel. De originele flora wordt op dit moment met veel moeite teruggebracht op de eilanden. De varkensteelt heeft de meeste schade aangericht in de tijd van de ranches. Varkens vraten complete eilanden kaal en vertrapten de vruchtbare grond.

Tijdens de jacht worden ze zeiknat in het voor hen hoge gras ...

Dit vosje heeft een prooi in het vizier. Even later zou hij verdwijnen achter een graspol.

Bij het bezoekerscentrum was het gras gelukkig wat lager ... In korte tijd hebben we veel plezier kunnen beleven aan de vosjes. We troffen ze bij toeval toen ze bezig waren met hun vaste rondje. De ontmoeting heeft niet langer dan een uur geduurd en weg waren ze weer, verdwenen in het fraaie landschap. Op doorreis krijg je niet vaak van deze kansen om van een speciale soort goede foto's te kunnen maken. Meestal is daar veel meer tijd voor nodig.

Een dergelijke reis is ideaal om plaatsen te ontdekken waar je later voor langere tijd nog eens terug wilt komen. Wij vonden dergelijke plaatsen in het noorden, zoals altijd onze favoriet. Het is er allemaal wat relaxter en ruiger door gebrek aan mensen.

Resten uit de tijd van de ranches. In Amerika hebben ze niet al te veel historie, ze zijn er zuinig op ..

Een schuurtje dat nu gebruikt wordt door de vosjes.