Nature Reflections

In de baai rond het oude vissersdorp Cordova vind je de grootste populatie zeeotters ter wereld. Ze worden gekoesterd en onderzocht door de eigenaar van de Orca-lodge. Hij doet graag een rondleiding door de baai met een kleine open boot. Hij liet ons er velen zien. Nieuwsgierig als ze zijn kwamen ze een kijkje nemen vlak voor de boot. Echt fraaie foto's leverde dit niet op; te veel golven en slecht licht. Leuk was het wel om deze speelse dieren bezig te zien. Ze leven zeer sociaal in grote groepen en houden elkaar warm als ze rusten. Hun hele leven brengen ze door in de zee. Ze worden zeer zelden aan land gezien.

De totale wereldpopulatie bestaat nog slechts uit 3000 van deze magnifieke dieren.

Bij terugkomst trof ik deze zeeotter in zijn eentje voor het keienstrand voor de lodge. Hij was er aan het foerageren bij laag water. Telkens als hij onder water dook tijgerde ik er een stukje naartoe totdat ik voldoende dichtbij was. Om beeldruis te voorkomen heb ik het absolute maximum opgezocht qua belichting. De nevel op de achtergrond is daardoor net niet overbelicht. Het was een zwaar bewolkte dag.

Hun kostje betstaat uit schelp en schaaldieren die ze opduiken. Aan de oppervlakte breken zij ze open en gebruiken daarbij vaak een steen op hun buik als aanrecht om de schalen te openen. Zeesterren staan ook op het menu.

Een half uurtje heb ik mogen genieten van deze zeeotter. Het water steeg erg snel, om natte voeten en camera te voorkomen tijgerde ik telkens wat terug op mijn buik. De zeeotter volgde en accepteerde mijn bescheiden aanwezigheid.

De zeeotters die we vanuit de boot hebben gezien.

Zeeotters zijn in redelijke aantallen aanwezig in de Prince William Sound. Tijdens een boottocht vanuit Valdez troffen we een klein groepje toen we nog maar net uit de haven waren. Ze waren zeer tolerant en bleven op hun plaats. Ze hebben ons uitgebreid bekeken om daarna hun weg te vervolgen. De zeer kundige stuurman hield de boot precies op de goede plaats voor ons.

Wat moet ik hier nu nog over zeggen?

Ik ben er nog niet uit of de beren aandoenlijker zijn, of deze zeeotters. Ik laat het maar zo.

Gefotografeerd met de mkII en de 500mm lens vanuit de hand. ISO 400 omdat het weer een bewolkte dag was en ik de sluitertijd onder de 1/500 wilde houden bij F4.5. ISO 200 was beter geweest voor details in de vacht. Door weer maximaal te belichten viel de beeldruis wel mee.

Een laatste blik naar ons en ze zwommen verder. Wij vervolgden onze weg naar de gletsjers en de walvissen.