Nature Reflections

Dit is dezelfde moederbeer als enkele foto's hierboven. Het jong ligt achter haar. Weer konden we niet verder.

"Ik gevaarlijk, nou misschien als jullie weg zijn. Laat mij lekker pitten!" Met een volle buik van de zalm is het goed rusten. Maureen Enns, de partner van Charlie Russel beschreef in een van de boeken dat beren een mooi uitzicht kiezen vanaf hun slaapplaats. Ze zouden daarmee gevoel hebben voor schoonheid. Zij maakte enkele schilderijen vanaf zo'n slaapplaats met als uitgangspunt 'het uitzicht van een beer in rust'. Deze beer heeft een fraai uitzicht vanaf deze plek. We kunnen ons wel vinden in haar theorie.

Deze beer was helemaal alleen. Hij/zij werd vaak verjaagd door de andere beren met jongen. Goed is te zien dat beren flink in de rui zijn. Onder het oude vale haar zie je een mooie donkerbruine vacht verschijnen.

Af en toe komen ze erg dichtbij als ze een zalm achterna zitten. Geeft niks, ze zijn niet op ons uit. Ze moeten wel weten dat je er zit, anders zouden ze zomaar over je heen kunnen walsen, per ongeluk.

Het is erg opvallend te zien dat ze vrijwel onmiddelijk droog zijn na het uitschudden. Hun vacht zit erg compex in elkaar met ingewikkelde structuren en verschillende lagen.

Dit zijn typische 'hooligans', broer en/of zus. Bij het watervalletje werden ze het water uitgejaagd door een rivaliserende beer met jongen. Grappig was dat zij achter ons gingen zitten bij wijze van bescherming. Spelend en stoeiend vervolgden zij hun weg.

Geen fraaie blik van de beer, nu wel van de zalm. Hier aangekomen zijn de zalmen al bijna uitgeput. Toch zit er nog veel snelheid in als de beren achter ze aanrennen. De beren hebben een voorkeur voor vrouwtjes die er nog fris uitzien. Ze nemen een hap uit de kop, persen de eitjes eruit en likken die van hun lijf. Soms wordt de zalm dan weggegooid, soms wordt het vel daarna opgegeten.

De beren op Kodiak Island zouden de grootste ter wereld zijn omdat ze daar zouden genieten van de meest overvloedige omstandigheden van Alaska. Dit is niet waar! De grootste beer ooit is daar geschoten door een jager. Het is een record. De mensen op Kodiak Island houden deze mythe al te graag in stand. Overigens zijn daar geen grote mannetjes meer te vinden. Er mag daar nog steeds worden gejaagd zonder al te veel beperkingen. De beren zijn er ook heel erg schuw.

Van deze beer kregen we geen genoeg. We kwamen haar ook overal tegen. Of we nu aan de wandel waren of op een rotsje zaten om ze allemaal voorbij te zien komen op een dag. We vonden deze beer de knapste van allemaal. Ze heeft een zeer aansprekend 'gezicht'.