Nature Reflections

Behalve dat ze ons uitgebreid bekijken, wordt ook onze geur uitgebreid geinspecteerd. Beren gaan daarbij vaak staan, wat niet als agressief gedrag moet worden beschouwd, al doen ze dat vaak erg dichbij.

Voor het zogen wordt er nog even geknuffeld en wat gespeeld.

Moeders met jongen hebben de naam gevaarlijk te zijn voor mensen. We stonden hier op een meter of 15 afstand. Zullen we maar meteen afrekenen met die fabel? In onoverzichtelijk gebied kan het gebeuren dat je tussen de moeder en de jongen in komt te staan. Dan nog, maak je geen plotselinge bewegingen (kan opgevat worden als agressie) dan zal de moeder haar jongen rustig bij zich roepen en haar weg vervolgen. Heb je wat meer vertrouwen gewonnen bij de beren, zoals onze gidsen, dan laat de moeder haar jongen soms bij je achter als er gevaar dreigt van een groot mannetje. Dit zijn linke jongens voor de cubs. In de bronstijd pakken ze soms de jongen van een moeder af en eten ze op, om plaats te maken voor de paring. In deze tijd van overvloed zijn er langs dit deel van de rivier geen mannetjes te vinden. Confrontaties worden vermeden in de overvloed.

De jongen worden verwekt in juni. Moeders laat zich dekken door verschillende beren. Broertjes en zusjes hebben daardoor vaak verschillende vaders. In januari worden zij in het winterhol, the den, kaal geboren. Vervolgens blijven de jonge beertjes tweeenenhalf tot drieeneenhalf jaar bij hun moeder en worden al die tijd gezoogd. Tot de tijd dat ze geslachtsrijp zijn, na een jaar of 5, blijven broertjes en zusjes bij elkaar. Je herkent ze aan hun speelse gedrag. Ze leven daar volkomen zorgeloos en doen waar ze zin in hebben. In deze periode worden ze ook wel 'hooligans' genoemd. Als mens moet je een klein beetje uitkijken voor deze jongens. De kans is groot dat zij je gaan uitproberen door je statief of fototas naar zich toe te trekken. Dan moet je ingrijpen door jezelf wat groter te maken en te praten tegen de beer. Dat is meestal afdoende. Een zware stem opzetten kan altijd nog in geval van nood.

Tja, deze beer moest er gewoon even langs. Ik stond wat in de weg toen ik de moeder met jongen fotografeerde. Hij lijkt het netjes te vragen. Even later schampte hij me bijna in het voorbij gaan. Er ging geen enkele agressie uit van de beer. Dit hadden we al begrepen uit de vele boeken die we over ze gelezen hebben. Dat het werkelijk zo zou gaan hadden we niet durven dromen. "You've had a close encounter with a bear? Haha", lachtte onze gids. Wijken voor een beer mag niet. Het zou je onderschikt maken aan de beer.

Weer een moeder, nu met slechts een jong. Deze troffen we dagelijks bij dezelfde visstek bij een watervalletje. Het jong, ook zo'n tweeeneenhalf jaar oud, deed er niet al te veel moeite om een zalm te vangen. In ons bijzijn ving hij, zeer waarschijnlijk, zijn eerste zalm. Nu zitten ze hier op 'ons' pad. Wijken mag niet, maar we konden ook niet verder. Na een kwartier zijn we toch maar terug gelopen.

Dit zijn 'spring cubs', jongen die dit jaar in januari zijn geboren. Veel leuker zijn ze er niet...

Kijk uit, wie dit gezien heeft in levende lijve zal hier nooit meer wennen ...