Nature Reflections

Na het debacel op het landgoed werd het weer tijd om terug te gaan naar deze prachtige stek langs het riviertje dat door een drassig bos kronkelt. We gaan even terug in de tijd naar deel 3. Zoals ik daar beschreef was er geen overhangende tak meer te vinden langs de oevers. In de winter had ik er al velen teruggeplaatst om ze mooie visgelegenheden te bieden boven het riviertje. In de buurt van het nest hadden ze nog steeds geen mooie tak. Die plaatste ik daar heel strategisch toen halverwege maart de balts wat op gang kwam. Ze moeten toch lekker met z’n tweeën op een ruim bemeten tak kunnen zitten? Lekker intiem dicht bij elkaar zitten doen ze nooit. De IJsvogels zijn niet gewend aan het onderhouden van langdurige relaties. Ik overdreef wat met een flinke boomstam. Die plaatste ik horizontaal over het water om de hoek van het nest. Dat was het ‘strategische’ ervan. Als ze het toelieten kon ik me daar misschien ooit verschuilen en erachter gaan liggen voor het nemen van fraaie foto’s van heel dichtbij.

Tot zover de terugblik. Het is nu eind april.
Ik bleek precies op tijd terug te zijn op deze fraaie stek. De balts was in volle gang. Het mannetje overdreef schromelijk met enorme hoeveelheden vis die hij voor het vrouwtje ving. Hij overdreef niet alleen in de aantallen maar vooral in de grootte van de vissen. Ik begreep niet hoe ze al die visjes weg kregen. Het vrouwtje liet af en toe wel blijken dat ze helemaal vol zat door een visje te weigeren. Nauwelijks teleurgesteld at hij die zelf maar op. Ik had op dit moment een weekje vakantie en besloot ze iedere dag te gaan volgen in hun vorderingen van het voortbrengen van kleine IJsvogeltjes.

Tijdens het bestuderen van het gedrag van de IJsvogels trof ik (IJs)vogelkenner Piet. Hij gaat er bijna dagelijks met zijn verrekijker op uit om de IJsvogels te volgen. Hij weet er inmiddels heel veel te vinden in zijn directe woonomgeving en is zodoende heel veel aan de weet gekomen. Deze kennis deelt hij graag. Van hem heb ik heel veel geleerd in de paar ontmoetingen die ik met hem had.  Hij vertelde ronduit over zijn vele waarnemingen, hij houdt alles bij. Zo vertelde hij dat de totale cyclus tussen het uitvliegen van de jongen precies 55 dagen duurt. Dat maar liefst 3 tot vier maal in een seizoen. Het vrouwtje legt maximaal 7 eieren, waarvan iedere dag één. Zijn alle eieren gelegd, dan gaat ze broeden, waarbij het mannetje het af en toe waarneemt voor haar. Dan kan zij af en toe de vleugels even strekken. Het uitbroeden van de eieren duurt vervolgens drie weken. In erg gunstige omstandigheden kan de cyclus wat korter zijn. In dat geval zit het vrouwtje al te broeden in een ander nest, terwijl het mannetje de jongen nog aan het voeren is. Dat is nog eens delen van kennis. Bedankt Piet!   

Het fotograferen zou geen gemakkelijke opgave worden. Het bladerdek boven het riviertje nam vrijwel al het directe zonlicht weg, zodat ik het moest doen met een gereflecteerd restje ervan. Pas laat in de middag had ik er heel eventjes de volle zon op staan. Daar zou ik het mee moeten doen wilde ik wat actiefoto’s kunnen maken. Dat moment was me echt te kort en dus moest er wat creatiefs worden bedacht. Ik besloot om aan  hun kant van het riviertje plaats te gaan nemen. Dat kon heel erg goed met de natuurlijke dekking en een camouflagedoek. Nu zat ik er echt bovenop en het feest kon beginnen.

Met het gebrek aan licht nu maar hopen op een wat rustigere visoverdracht. Dat zou later nog gebeuren...

Eerst maar eens kijken hoe lang de vogels telkens wegbleven zodat ik ongezien plaats zou kunnen nemen. Dat bleek ongeveer een uur te zijn. De mat en de doek waren binnen enkele seconden geplaatst en ik kon op mijn gemak wachtten totdat ze weer terug waren. Dat gebeurde al vrij snel. Het mannetje kwam aanvliegen met een visje. Dat hoorde ik meteen aan de fluittoon in de verte. Ze fluiten, met visje tussen de snavel geklemd, van die lange ritmische tonen tijdens de balts, een feestelijk geluid. Zo vlak voor mijn neus ging hij daar nog eventjes mee door. Ik maakte wat foto’s en wachtte af. Nu hoorde ik ook het vrouwtje aankomen. Zij koos er echter voor om net om de hoek te landen. Het mannetje liet er geen gras over groeien en ging meteen naar haar toe. Een opgewonden gefluit van beiden volgde. Toen even niets. Ik nam aan dat het vrouwtje nu het visje verorberde. Daarna een gefladder van belang en weer het opgewonden gefluit. Misschien had er een paring plaatsgevonden? Ze gingen zo tekeer dat het me wel aannemelijk leek. Ik zat helemaal goed hier om het allemaal te volgen!

Mooie dagen volgden, liggend achter mijn dekking bij de boomtak. Ik merkte dat mijn aanwezigheid volledig werd geaccepteerd. Het vrouwtje vloog eens achter mijn camouflagedekking langs en raakte daarbij het doek. Ze trok zich er niets van aan. Het mooiste van alles was dat er ook weer een einde kwam aan deze periode toen het vrouwtje ging broeden. Mijn vakantieweekje was afgelopen en één maal in de week ging er nog een kijkje nemen. Te weinig om daadwerkelijk het uitvliegen van de jongen te kunnen zien. Maar ja, er moet ook gewerkt worden.

Blij verrast was ik toen ik van Cock, een vogelliefhebber die om de hoek woont van de IJsvogels, het volgende mailtje kreeg op 18 juni:

Hallo heren

De IJsvogels zijn uitgevlogen,

Vanmorgen zaten 3 Jongen langs de oever en werden regelmatig gevoerd tussen 10.30 en 12 uur.
Een keer ging het mannetje nog terug naar de stronk zonder vis, maakte nog een vluchtje naar het hol maar ging er niet in, dat was om 10.45.

Toenik er aankwam zag ik vanaf de brug dat er 2 vogels op de andere stok zaten.(wist toen nog niet dat er een jong bij zat) 
Er gebeurde verder niets bij de stronk, vermoedde al dat ze er uit waren, zo doende ben ik naar de andere stok gelopen, zag daar gelijk de jonge vogel op de stok zitten.
2 minuten later werd hij gevoerd, dat voeren duurde best lang, de oude vogel gaf het visje niet gelijk over.
Maar na wat gepik in het visje door de jonge vogel, vloog de oude vogel een paar meter verder weg met het jong achter zich aan daar gaf hij het visje pas over.
Toen het visje op was vloog het jong weer naar de stok terug, wel hoorde je nog IJsvogel geluid wat verder weg.
Na de kant te hebben afgespeurd vond ik nog twee jongen bij elkaar op een dun takje.
Ik weet niet hoeveel jongen er zijn uitgevlogen, of ik had naar het huis door moeten lopen en zo de kant verder afkijken of er nog meer te zien waren. Je weet niet of je er dan meer vindt, ze kunnen overal rond hangen.

Gisterenmiddag tussen 13.00 en 14.00 werden ze nog regelmatig van een visje voorzien in de stronk.

Op dit moment (30 juni 2008) is het vrouwtje de eieren aan het leggen voor het volgende broedsel. Hopelijk is dit weer net zo succesvol als het vorige broedsel!

Terwijl ik dit verhaal zat te tikken besefte ik dat de foto’s veel meer zeggen dan woorden. Daarom verwijs ik je graag door naar de fotoseries die in deze periode zijn gemaakt. Onder de foto’s vind je uitgebreide beschrijvingen van de gebeurtenissen.

Klik hier voor de fotoseries

Klik hier voor tips & tricks voor het fotograferen van IJsvogels

Terug naar artikelen: Fauna